Katarzyna Mędrzycka Psychoterapia i Psychoedukacja


Co to jest mechanizm obronny?

Martwa natura z wazonem kwiatów, melonem, brzoskwiniami i winogronami autorstwa Charlotte Eustache Sophie de Fuligny Damas, 1780

Mechanizmy obronne chronią nas przed bólem, którego nie możemy unieść. Czym są, jak działają i kiedy zaczynają przeszkadzać? Wyjaśnienie z perspektywy psychoanalitycznej.


Każdy z nas kłamie. Nie zawsze innym, czasem sobie. Nie pamiętamy czegoś, co było bolesne. Racjonalizujemy decyzje, które tak naprawdę podjęliśmy z zupełnie innego powodu. Zaprzeczamy temu, co widzimy, bo prawda jest zbyt trudna do zniesienia. To istota mechanizmu obronnego, wszyscy je posiadamy.

Czym są mechanizmy obronne?

Mechanizmy obronne to nieświadome strategie psychiczne, które chronią nas przed nadmiernym lękiem, bólem lub wewnętrznymi konfliktami. Pojęcie to wprowadził Sigmund Freud, a jego córka Anna Freud systematycznie je opisała.

Ich zadaniem jest regulacja tego, co dociera do świadomości. Kiedy jakaś treść, wspomnienie, impuls, uczucie, jest zbyt trudna do zniesienia, psychika uruchamia obronę, by ją zablokować, przekształcić lub przemieścić.

Najczęstsze mechanizmy obronne

  • Wyparcie – nieświadome zapomnienie bolesnych treści. Nie chodzi o celowe unikanie myślenia, to automatyczny proces. Pacjent naprawdę nie pamięta.
  • Projekcja – przypisywanie własnych nieakceptowanych uczuć innym. „To nie ja jestem zły – to on jest agresywny.”
  • Racjonalizacja – tworzenie logicznego uzasadnienia dla czegoś, co tak naprawdę wynika z nieświadomych pobudek.
  • Zaprzeczenie – nieakceptowanie rzeczywistości, która jest zbyt bolesna. „To nic poważnego”, „Nic się nie dzieje.” „Nic nie czuję.”
  • Sublimacja – przekształcenie nieakceptowanego impulsu w działanie społecznie wartościowe. Uważana za jeden z dojrzalszych mechanizmów.
  • Rozszczepienie – widzenie siebie i innych w kategoriach „całkowicie dobry” lub „całkowicie zły”, bez możliwości łączenia tych obrazów.

Kiedy mechanizmy obronne pomagają, a kiedy szkodzą?

Mechanizmy obronne są potrzebne. Bez nich bylibyśmy zalani bodźcami i bólem. Problem pojawia się wtedy, gdy stają się sztywne, gdy chroniąc nas przed starym bólem, jednocześnie odcinają od życia.

Ktoś, kto przez całe życie używa zaprzeczenia, może nie reagować na realne zagrożenia; kto stale projektuje, traci zdolność do autorefleksji; kto wszystko wypiera, nie rozumie, dlaczego czuje się tak, a nie inaczej.

Mechanizmy obronne w psychoterapii

Rozpoznanie własnych mechanizmów obronnych to jeden z ważnych etapów psychoterapii psychoanalitycznej. To ważne, by rozumieć, kiedy i dlaczego się uruchamiają. Aby również móc świadomie wybierać, zamiast działać automatycznie.


Chcesz lepiej rozumieć swoje reakcje i wzorce? Zapraszam na konsultację online.

Published by